Przejdź do treści
Wybierz język i walutę: PLzł
Ławica srebrzystych karanksów smugowych w błękicie, z bliska: w środku karanks z profilu pokazuje bardzo duże oko, małą czarną plamkę w górnej części pokrywy skrzelowej i rząd grubych łusek w tylnej części boku

Karanks smugowy

Caranx sexfasciatus

Zwierzę

Karanks smugowy to srebrzysty karanks o bardzo dużym oku, który za dnia żyje w zwartych ławicach, a ich tornada otaczają nurków. Zobaczysz go przez cały rok na Malediwach i na rafie Cabo Pulmo, od kwietnia do listopada na Castle Rock, od października do kwietnia na Raja Ampat i od października do maja na Richelieu Rock.

Karanks smugowy: gdzie spotkać pod wodą?

Jak rozpoznać karanksa smugowego?

Karanks smugowy to wrzecionowaty karanks, który mierzy średnio 60 centymetrów i osiąga 1,20 metra przy 18 kilogramach. Ma bardzo duże oko, chronione dobrze rozwiniętą powieką tłuszczową, i to od niego pochodzi jego angielska nazwa bigeye trevally. Dorosła ryba ma grzbiet od srebrzystooliwkowego po niebieskozielony i srebrzystobiały spód. W górnej części pokrywy skrzelowej nosi małą ciemną plamkę, znacznie mniejszą od źrenicy, której nie ma karanks olbrzymi, a ciemna druga płetwa grzbietowa kończy się białym szpicem. Tylną część boku okrywa rząd od 27 do 36 ciemnych, twardych tarczek. Młode, od srebrzystożółtych po srebrzystobrązowe, mają pięć lub sześć ciemnych pionowych pasów: od nich pochodzi łacińska nazwa sexfasciatus, czyli sześciopasy.

Karanks smugowy na zdjęciach

Dwa srebrzyste karanksy smugowe z profilu, z głowami po prawej, na ciemnym tle: bardzo duże oko, linia ciemnych, grubych łusek w tylnej części boku, a niżej prążkowane parmy i czerwone anthiasy
Duża ławica srebrzystych karanksów smugowych krąży w błękicie nad szczytem rafy, a z prawej, na pierwszym planie, patrzy na nią nurek

Jak żyje karanks smugowy?

Karanks smugowy żyje w wodach tropikalnych i subtropikalnych Indo-Pacyfiku, od Morza Czerwonego i Afryki Wschodniej po Hawaje i od południowej Japonii po Australię i Nową Kaledonię, a także we wschodnim Pacyfiku, od południa Kalifornii Dolnej i Zatoki Kalifornijskiej po Ekwador i Galapagos. Trzyma się raf, od powierzchni do 146 metrów. Za dnia stoi w dużych ławicach, które trwają w miejscu albo powoli krążą wokół raf. Nocą rozprasza się i poluje samotnie, głównie na małe ryby, ale też na skorupiaki i głowonogi. Na tarło pary opuszczają ławicę, a ryba płynąca niżej robi się czarna. Młode dorastają w estuariach i czasem wpływają daleko w górę rzek.

Gdzie i kiedy zobaczyć karanksa smugowego?

Karanks smugowy pojawia się w opisach dziesięciu naszych nurkowisk, prawie zawsze w ławicach. W Indonezji jego tornada przesłaniają światło na Castle Rock w Parku Narodowym Komodo, zwłaszcza od kwietnia do listopada, a ławice przepływają też nad Batu Bolong. Na Raja Ampat krąży tornadem na Blue Magic i na Cape Kri, w szczycie prądu, zwłaszcza od października do kwietnia. Na Malediwach jest przez cały rok: w ławicy nad szczytem Maaya Thila i na łowach na anthiasy i zmiatacze przy rafie Kandooma Thila. W Tajlandii od października do maja tworzy ściany nad pinaklem Richelieu Rock i to widok na każdym nurkowaniu. We wschodnim Pacyfiku to on zrobił sławę rafie Cabo Pulmo w Meksyku, z tornadami liczącymi kilka tysięcy osobników przez cały rok. Na Wyspie Kokosowej w Kostaryce żyją jego osiadłe ławice, na zewnętrznym stoku Manuelita i na pobliskim pinaklu Dirty Rock, którego szczyt leży na 18 metrach.

Czy karanks smugowy jest zagrożony?

Karanks smugowy figuruje na czerwonej liście IUCN jako gatunek najmniejszej troski. Łowi się go w całym zasięgu występowania, sieciami skrzelowymi, okrężnicami i na wędkę, a jego mięso powodowało już zatrucia ciguaterą. W Parku Narodowym Cabo Pulmo, nad Zatoką Kalifornijską, jego tornada z kilku tysięcy osobników, które otaczają nurków na grzbietach rafy, stały się znakiem rozpoznawczym parku.

Nasza rada

Żeby przeżyć tornado, zawiśnij bez ruchu nad szczytem albo przy stoku i pozwól ławicy przypłynąć do ciebie. Nie płyń w jej stronę: ławica krąży wokół nieruchomego nurka i go otacza, tak jak na grzbietach rafy Cabo Pulmo. Pilnuj komputera nurkowego, bo wśród karanksów łatwo zapomnieć o głębokości.

Autorzy zdjęć

Zdjęcia na wolnych licencjach, podpisane nazwiskiem autora; link prowadzi do źródła.