Wrak Salem Express

Jak Fred Scamaroni stał się Salem Express?

Statek powstał w 1965 roku w stoczni w La Seyne-sur-Mer jako Fred Scamaroni, nazwany na cześć korsykańskiego bojownika ruchu oporu zabitego w czasie drugiej wojny światowej, i pływał na linii Marsylia-Ajaccio. Był to prom ro-ro o długości 115 metrów i szerokości 18 metrów, z furtami dziobowymi dla pojazdów i dwoma kominami. Sprzedany i przemianowany na Salem Express, zakończył karierę na Morzu Czerwonym, na linii między Safagą a Dżuddą w Arabii Saudyjskiej, gdzie przewoził pracowników i pielgrzymów.

Co wydarzyło się w nocy 14 grudnia 1991 roku?

14 grudnia 1991 roku Salem Express wracał z Dżuddy do Safagi z pielgrzymami powracającymi z Mekki, daleko ponad oficjalną pojemność. Zamiast opłynąć Panorama Reef od północy, dłuższą i bezpieczną trasą, kapitan wybrał skrót między rafą Hyndman a wybrzeżem. Tuż przed północą statek zboczył z kursu o około kilometr i o 23:13 uderzył w rafę. Wyrwa rozcięła kadłub, furty dziobowe puściły, woda zalała pokład samochodowy i prom zatonął w ciągu kilku minut, kilka kilometrów od portu. Oficjalny bilans to 464 ofiary, ale rzeczywista liczba zabitych najpewniej przekracza tysiąc. To jedna z najgorszych katastrof morskich w nowożytnej historii Egiptu.

Czy wypada nurkować na wraku Salem Express?

To pytanie pojawia się przed rezerwacją i każdy odpowiada na nie sam. We wnętrzu statku wciąż spoczywają ofiary: po pierwszych nurkowaniach część pokładów zaspawano, żeby zamknąć dostęp do wnętrza, i dziś wpływać można tylko do otwartych stref. Rzetelne centra przedstawiają to miejsce jako pomnik pamięci, opowiadają o katastrofie przed wejściem do wody i zabraniają fotografowania ludzkich szczątków oraz zabierania czegokolwiek. W takich warunkach nurkowanie jest możliwe i godne, ale nie ma w nim nic z atrakcji.

Jak przepłynąć wrak Salem Express od rufy do dziobu?

Prom leży na lewej burcie, prawie nietknięty. Schodzisz na rufę, gdzie śruba i ster sterczą na 32 metrach, a potem płyniesz w górę wzdłuż pokładów, które stały się pionowe: puste żurawiki, szalupy ratunkowe, które spadły na piasek i w których kryją się graniki, relingi porośnięte koralami miękkimi i dwa kominy z literą S armatora. Na dziobie furty pokładu samochodowego, otwarte przez uderzenie, i rozdarte blachy opowiadają o katastrofie. Pod pokładami zmiatacze, skrzydlice i mureny zasiedliły korytarze. Dwa nurkowania wystarczą, żeby opłynąć wrak, a większość nurków wynosi z niego tylko ciszę.