Wraki w Coron

Co wydarzyło się w Coron 24 września 1944 roku?

Na początku września 1944 roku naloty z amerykańskich lotniskowców sprawiły, że duże kotwicowiska na Filipinach stały się nie do utrzymania, a japońskie statki szukały schronienia w zatoce Coron, między Busuangą a wyspą Coron, z dala od głównych szlaków. 21 września wiceadmirał Mikawa Gunichi uzyskał zgodę na przeniesienie statków zaopatrzeniowych z Zatoki Manilskiej do Coron. Tego samego dnia Irako przetrwał w Manili nalot Task Force 38 i zabrał rozbitków z niszczyciela Satsuki. 22 września o 3:00 z Manili do Coron wypłynął konwój z Irako, Taiei Maru i Olympia Maru, a Akitsushima dotarł 23 września.

24 września o 9:00 samoloty z lotniskowców Intrepid, Cabot i Lexington, które wystartowały ponad 340 mil od swoich okrętów, spadły na jedenaście statków stojących na kotwicy. W ciągu jednego przedpołudnia zatonęły Akitsushima, Irako, zatopiony przez własną załogę po uszkodzeniach, Kogyo Maru z 39 zabitymi, Olympia Maru, trafiony przy czwartym nalocie eskadry dziesięciu bombowców, z 19 zabitymi, Taiei Maru, Kyokuzan Maru, Terukaze Maru i kanonierka Lusong. Płonący tankowiec Okikawa Maru unosił się na wodzie jeszcze przez kilka tygodni, aż do trafienia w dziób. W latach 70. złomiarze wydobyli silniki i wały śrubowe z niektórych kadłubów. Reszta została na miejscu, a zatoka jest dziś narodowym miejscem historycznym. W lutym 2026 roku sześć modeli wraków, zmierzonych fotogrametrycznie i wydrukowanych w 3D, trafiło do Muzeum Narodowego Filipin.

Jakie wraki leżą w zatoce Coron?

Okikawa Maru, tankowiec długi na 160 do 168 metrów, to największy wrak w zatoce: stoi prosto na dnie na 26 metrach, z pokładem między 10 a 16 metrami i prawie oderwaną dziobnicą, z gęstymi koralami na całej długości, a przez tunel wału śrubowego można wpłynąć aż do maszynowni. Akitsushima, okręt zaopatrzeniowy wodnosamolotów długi na 115 do 118 metrów, to jedyny prawdziwy okręt wojenny: leży na lewej burcie między 22 a 36 metrami w kanale między Lajo a Manglet, z 35-tonowym dźwigiem na piasku, karabinami maszynowymi, masztem radiowym i ogromną dziurą po trafieniu, a nurkowie po kursie mogą przepłynąć trzy pokłady aż do czterech silników. Irako, chłodniowiec zaopatrzeniowy długi na 145 metrów, to głęboki wrak, od 28 do 43 metrów, stojący prawie prosto, z mostkiem trafionym w samo centrum. Maszynownię, kuchnię i ładownie pełne zapasów zwiedzasz z latarką, a przewodnicy nazywają go DDD: deep, dark and dangerous. Kogyo Maru, frachtowiec długi na 130 do 135 metrów, leżący na prawej burcie między 22 a 34 metrami, wiózł sprzęt do budowy lotnisk: w jego sześciu ładowniach czekają buldożer, traktor i zwalone worki cementu. Olympia Maru, frachtowiec długi na 122 metry, stojący prosto między 18 a 32 metrami w pobliżu Tangat, to najłatwiejszy z dużych wraków, z otwartymi ładowniami. Morazan Maru, brytyjski statek towarowo-pasażerski z 1907 roku przejęty przez Japończyków, 92 metry, leżący na prawej burcie między 12 a 26 metrami, przepływasz od dziobu do rufy, mijając dwa kotły. Poza zatoką, na północny wschód od Busuangi, Kyokuzan Maru, 180 metrów, między 20 a 28 metrami, jest prawie nietknięty, z ceramiką i częściami ciężarówek oraz dnem z azbestem, którego się nie porusza. Obraz uzupełniają dwie kanonierki: East Tangat Gunboat, ścigacz okrętów podwodnych długi na 35 metrów, między 3 a 19 metrami, i Lusong Gunboat, 30 metrów, którego rufa wynurza się podczas odpływu, dostępny także z maską i fajką.

Jak nurkuje się w słodkowodnym Barracuda Lake?

Na wyspie Coron, 30 metrów od morza, za wapiennym murem, leży Barracuda Lake, krasowe jezioro, które centra dokładają do dnia na wrakach. Woda jest słodka i ma 28 °C do 14 metrów. Tam wyraźna termoklina i haloklina przenoszą cię do słonej wody o temperaturze 38 °C, w której pianka jest zbędna, a wrażenie dziwne. Dno, na około 32 do 35 metrach, to brązowy, galaretowaty muł zabarwiony taninami, a na 33 metrach otwiera się jaskinia długa na 30 metrów, do której wpływa jeden nurek naraz. Prawie nie ma tu żywych stworzeń do oglądania, poza dużą barrakudą, która mieszka tu na stałe i pokazuje się w dobre dni, i właśnie dlatego warto tu przypłynąć: nurkujesz dla ścian, światła i temperatury. Od 1998 roku wyspa jest uznaną ziemią przodków ludu Tagbanwa. Wstęp kosztuje od 200 do 300 PHP, zależnie od centrum, a przy powierzchni pływasz w kamizelce.

Jak wpływać do ładowni wraków w Coron?

Wraki w Coron poznajesz po kolei: najpierw Olympia albo Okikawa, żeby opanować pływalność i punkty orientacyjne, potem Morazan, Kogyo, Akitsushima, a Irako na końcu. Centra prowadzą kurs wrakowy na miejscu, jeden dzień w SSI, dwa w PADI, i zabierają do maszynowni tylko nurków, którzy go mają. Mocna latarka jest niezbędna w Irako i przydaje się wszędzie. Do zdjęć najlepsze są dźwig Akitsushima pod plataksami i barrakudami, korale Okikawa między 10 a 16 metrami i snopy światła w maszynowniach Kogyo i Morazan. Nurkujesz przed przypływem dla lepszej widoczności, płyniesz z dala od blach, żeby nie wzbić osadu, i niczego nie dotykasz: to groby wojenne, a niektóre wciąż kryją amunicję.