El Boiler to pinakiel przy wyspie San Benedicto, na wyspach Revillagigedo, który wznosi się z 45 metrów aż do kilku metrów pod powierzchnię, a nurkujesz tu z safari od listopada do maja. Manty oceaniczne o rozpiętości od sześciu do siedmiu metrów szybują nad nurkami przez dziesiątki minut.

Dlaczego warto nurkować na El Boiler?

Najlepsze na świecie spotkania z mantami oceanicznymi: zwierzęta o rozpiętości od sześciu do siedmiu metrów zostają z nurkami od dwudziestu do trzydziestu minut
Odosobniony pinakiel, który wznosi się z 45 metrów do 4 do 10 metrów pod powierzchnię, porośnięty czarnym koralem i gorgoniami
Stałe żarłacze jedwabiste, żarłacze galapagoskie, rekiny rafowe białopłetwe i delfiny butlonose tuż obok ciebie
Śpiew humbaków pod wodą od stycznia do marca
Sama wyspa San Benedicto, wulkan powstały w 1952 roku, widziany z łodzi

Nurkowisko na mapie

Baza: San José del Cabo, 432 km w linii prostej.

Zobacz okoliczne nurkowiska na mapie

El Boiler na zdjęciach

Czarna manta oceaniczna widziana od spodu przepływa nad fotografem podwodnym, otoczona żółto-czarnymi chetonikami nad rafą

Manta oceaniczna widziana z przodu od spodu, z białym brzuchem obrzeżonym czernią i podnawką na grzbiecie, szybuje nad nurkiem w niebieskiej wodzie pełnej bąbli

Manta oceaniczna widziana od spodu i z boku w błękicie, z białym brzuchem, rozwiniętymi płetwami głowowymi, podnawką nad głową i małą ciemną rybą pod ogonem

Wybrzeże San Benedicto widziane od strony morza: popiołowy stożek wulkanu Bárcena, poprzecinany żlebami, nad ciemnymi klifami i granatowym morzem

Co zobaczysz pod wodą na El Boiler?

Sławę temu miejscu dają manty. Stała populacja mant oceanicznych archipelagu, badana od dziesięcioleci, w której wiele osobników ma własne imiona, korzysta z pinakla jako stacji czyszczenia. Między 25 a 30 metrami endemiczne ustniki z wyspy Clarión i wargacze oczyszczają je z pasożytów. Potem manty o rozpiętości od sześciu do siedmiu metrów szybują nad nurkami, zawracają, wracają i dają się masować bąblom, czasem przez dwadzieścia albo trzydzieści minut. Niektóre są melanistyczne, całkiem czarne. Stałe żarłacze jedwabiste zbierają się wokół łodzi na kotwicy i patrolują pinakiel razem z żarłaczami galapagoskimi i rekinami rafowymi białopłetwymi. Ławice rekinów młotów trzymają się raczej The Canyon, na południu wyspy, a rzadsze żarłacze tygrysie Punta Tosca, na wyspie Socorro. Przez błękit przepływają ławice tuńczyków żółtopłetwych i elegat, delfiny butlonose podpływają blisko, a od stycznia do marca nurkujesz przy śpiewie humbaków. Sam pinakiel porastają czarny koral i gorgonie, wokół których pływają ryby rafowe.

Kalendarz obserwacji
Gatunek	S	L	M	K	M	C	L	S	W	P	L	G	Uwagi
Manta oceaniczna	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	możliwe	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	główny okres	główny okres	stała populacja, przy stacji czyszczenia między 25 a 30 metrami, najlepiej od listopada do stycznia i od kwietnia do maja
Żarłacz jedwabisty	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	możliwe	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	główny okres	główny okres	stali mieszkańcy, licznie wokół łodzi na kotwicy i na pinaklu
Głowomłot tropikalny	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	możliwe	możliwe	w ławicach raczej na The Canyon, na południu wyspy, czasem w błękicie przy Boilerze
Żarłacz tygrysi	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	możliwe	możliwe	obserwowany przy San Benedicto, regularniej na Punta Tosca, na wyspie Socorro
Delfinek długoszczęki	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	możliwe	możliwe	delfiny butlonose odwiedzają pinakiel i podpływają do nurków; delfinki długoszczękie widać z łodzi
Żarłacze galapagoskie i rekiny rafowe białopłetwe	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	możliwe	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	główny okres	główny okres	patrolują wokół pinakla przez cały sezon
Humbaki	główny okres	główny okres	główny okres	możliwe	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	możliwe	śpiew słychać pod wodą od stycznia do marca, spotkania okazjonalne
Tuńczyki żółtopłetwe	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	główny okres	główny okres	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	możliwe	możliwe	w ławicach w błękicie, liczniejsze w maju i czerwcu
Elegata	możliwe	możliwe	możliwe	możliwe	główny okres	główny okres	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	możliwe	możliwe	w ławicach w błękicie, liczniejsze w maju i czerwcu
Ustniki z wyspy Clarión	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	główny okres	rzadko	rzadko	rzadko	rzadko	główny okres	główny okres	endemity, czyszczą manty na pinaklu

główny okresmożliwerzadko

Jak wygląda nurkowanie na El Boiler?

El Boiler to odosobniony pinakiel u zachodniego wybrzeża San Benedicto, który z powierzchni poznasz po kotłującej się na jego szczycie fali. Wznosi się z dna na głębokości od 45 do 50 metrów aż do 4 do 10 metrów pod powierzchnię. Omijasz szczyt, bity przez przybój, i wybierasz głębokość, na której okrążasz pinakiel: najwięcej dzieje się między 10 a 30 metrami, a stacja czyszczenia jest na około 25 do 30 metrach. Prąd jest umiarkowany lub silny, zmienny od nurkowania do nurkowania, a miejsce jest odsłonięte, czasem z krótką falą na powierzchni. Schodzisz i wynurzasz się wzdłuż pinakla, zostawiasz powietrze na powrót do niego i kończysz nurkowanie w toni pod pontonem. Termokliny obniżają temperaturę wody do 21 do 23 °C. Park wymaga Advanced Open Water, z doświadczeniem w dryfie i w toni. Prawdziwymi wrogami tygodnia są choroba morska i zimno. Kiedy Boiler kipi za mocno, łodzie przenoszą się na The Canyon, na południu wyspy.

Kiedy nurkować na El Boiler?

SLMKMCLSWPLG

idealnydobryniezalecany

Sezon safari trwa od listopada do czerwca, a jego szczyt przypada od listopada do maja. Od końca stycznia do początku kwietnia woda jest najzimniejsza, od 21 do 23 °C, i to czas humbaków, które zimują w archipelagu: słyszysz je na każdym nurkowaniu, a czasem też widzisz. Od listopada do stycznia, a potem w kwietniu i maju, woda ma znowu od 23 do 26 °C, a manty i rekiny są najliczniejsze. Maj i czerwiec dokładają tuńczyki i inne ryby pelagiczne. Widoczność wynosi około 30 metrów, od 25 do 40, a w listopadzie i grudniu na niektórych nurkowiskach spada czasem do 15 do 20 metrów. Od lipca do października safari nie pływają: to sezon huraganów na Pacyfiku i wysokiej fali. Termokliny obniżają temperaturę do 21 °C nawet w ciepłym sezonie, a przeprawa z Cabo San Lucas bywa niespokojna.

Jak dotrzeć na El Boiler?

Wszystko odbywa się na safari z Cabo San Lucas, od 24 do 36 godzin żeglugi od San Benedicto, często pierwszej odwiedzanej wyspy. Solmar V sprzedaje osiem nocy z pięcioma dniami nurkowania, po trzy lub cztery nurkowania dziennie, za 5 250 do 5 750 USD od osoby zależnie od kabiny, z wypłynięciem 13 stycznia 2026. Nautilus Explorer, przez Diventures, oferuje dziewięć dni od 26 maja do 3 czerwca 2026 za 4 980 do 6 680 USD, z opłatą parkową i transferami, a nitroks za 120 USD, napiwki 500 USD i opłata portowa 35 USD są dodatkowo. Najtańsze łodzie kosztują od 323 USD dziennie. Na tę trasę pływają też Rocio del Mar, Nautilus Belle Amie, Nautilus Under Sea, Quino del Mar i Valentina. Opłatę za park narodowy Revillagigedo, 3 622 MXN za dzień nurkowania od 1 stycznia 2025 i 3 760 MXN w sezonie 2026, pobiera łódź. Na lotnisko Los Cabos, w San José del Cabo, dolecisz przez miasto Meksyk albo przez Stany Zjednoczone.

Noclegi: San José del Cabo

Gdzie nocować w pobliżu El Boiler?

Aktualne ceny hoteli, apartamentów i pokoi w okolicy San José del Cabo.

Co stało się na San Benedicto w 1952 roku?

San Benedicto, trzecia co do wielkości wyspa archipelagu, 4,8 na 2,4 kilometra, bez słodkiej wody i niezamieszkana, przeszła do historii 1 sierpnia 1952 roku. Około 8:30 rano wybuchł wulkan Bárcena, spływy piroklastyczne przeszły przez wyspę, a popiół i pumeks przykryły wszystko trzymetrową warstwą. Strzyżyk z San Benedicto, endemiczny ptak, wymarł tego ranka o 9:00, na oczach obserwatorów, którzy zostali na morzu: to jedno z niewielu wymarć datowanych co do godziny. Ptaki morskie wróciły na lęgi już wiosną 1953 roku, a stożek Bárcena, 332 metry, poprzecinany żlebami, góruje dziś nad kotwicowiskiem. Archipelag, rezerwat biosfery od 1994 roku i obiekt światowego dziedzictwa od 2016 roku, od listopada 2017 roku chroni największy morski park narodowy Ameryki Północnej, 150 000 kilometrów kwadratowych bez połowów. Pięć lat później połowy spadły tu o ponad 80%.

Jak nurkuje się z mantami na El Boiler?

Zasada brzmi: nie gonisz. Manty są za szybkie i to one decydują. Schodzisz wzdłuż pinakla, ustawiasz się między 15 a 25 metrami, trochę z dala od innych nurków, i czekasz. Manta, która nadpłynie, przepływa nad tobą, wraca, zatrzymuje się nad bąblami, zniża się do stacji czyszczenia, żeby ustniki ją obejrzały, i znowu się wznosi. Spotkania trwają często od dwudziestu do trzydziestu minut, a ten sam osobnik wraca kilka razy w trakcie nurkowania. Nie dotykasz, nie zagradzasz drogi, nie gonisz. Ciekawskie i czasem natarczywe żarłacze jedwabiste towarzyszą przystankowi bezpieczeństwa pod łodzią: trzymasz się zwartej grupy i patrzysz, jak podpływają. Każda łódź uzgadnia nurkowania ze strażnikami parku, a na nurkowisku jest naraz tylko jedna grupa.

Jakie inne nurkowiska zobaczysz podczas safari na Socorro?

Safari na Socorro łączy San Benedicto, Socorro i Roca Partida, a na Clarión, 290 kilometrów dalej, prawie nikt nie pływa. Przy San Benedicto The Canyon, na południu, to plan B, kiedy Boiler kipi za mocno: żarłacze jedwabiste i galapagoskie, ławice rekinów młotów, a także manty. Na Socorro Cabo Pearce, palec lawy wysunięty w prąd, łączy manty, delfiny butlonose i młoty. Roca O'Neal, zwana Hammerhead Central, ustawia młoty w szeregu nad plato na 10 do 12 metrach, a Punta Tosca to miejsce delfinów, humbaków i żarłaczy tygrysich. Roca Partida, około stu kilometrów na zachód, zamyka albo otwiera tydzień, zależnie od pogody.

Nasza rada

Zostań między 15 a 25 metrami, z dala od grupy, i przestań się ruszać: manty same do ciebie przypłyną. Zachowaj zapas powietrza na powrót do pinakla, bo prąd od otwartego morza szybko znosi. Od stycznia do kwietnia weź piankę od 5 do 7 mm z kapturem.

Inne nurkowiska w pobliżu

Roca Partida z drona: skała wybielona przez ptaki, rozszczepiona na dwa szczyty, smagana ciemnoniebieskim morzem pod błękitnym niebem z chmurami

MeksykPelagiczne