Żarłacza tygrysiego rozpoznasz po szerokim, kanciastym pysku i ciemnych pręgach, wyraźnych u młodych osobników; zjada wszystko, co znajdzie, od żółwi po śmieci. Przy Wyspie Kokosowej stał się stałym bywalcem Manuelita i Dos Amigos, zwłaszcza od sierpnia do października; gatunek jest bliski zagrożenia, a spotkanie z nim wymaga spokoju i uwagi.
Żarłacz tygrysi: gdzie spotkać pod wodą?
MeksykPelagiczneEl Boiler
Wyspy Revillagigedo (Socorro)Można spotkać przez cały rok: obserwowany przy San Benedicto, regularniej na Punta Tosca, na wyspie Socorro
KostarykaPelagiczneManuelita
Wyspa KokosowaMożna spotkać przez cały rok: czasem na zewnętrznym zboczu i wokół wysepki, widywany od kilku lat
FilipinyPelagiczneMonad Shoal i Kimud Shoal
Visayas: Cebu, Bohol i NegrosMożna spotkać przez cały rok: na Monad Shoal od 2022 roku, widywany mniej więcej raz w tygodniu
MeksykPelagiczneRoca Partida
Wyspy Revillagigedo (Socorro)Można spotkać przez cały rok: możliwy, jak wszędzie na archipelagu, częściej na Punta Tosca
Jak rozpoznać żarłacza tygrysiego?
Żarłacz tygrysi to jeden z największych rekinów: średnio od 3 do 4 metrów, największe samice ponad 5 metrów, od 385 do 635 kilogramów. Głowa jest szeroka i klinowata, z krótkim, niemal kwadratowym pyskiem i dużymi oczami. Zęby, o mocno ząbkowanej krawędzi i wierzchołku skierowanym w bok, tną równie dobrze skorupę żółwia, jak dużą rybę. Grzbiet jest od szarego do szaroniebieskiego, brzuch biały lub jasnożółty, a przez grzbiet i boki biegną ciemne pręgi: bardzo wyraźne u młodych, z wiekiem bledną, aż u dużych dorosłych prawie znikają. Sylwetka jest masywna, a pływanie powolne i wężowate.
Żarłacz tygrysi na zdjęciach
Jak żyje żarłacz tygrysi?
Żyje we wszystkich morzach tropikalnych i subtropikalnych, zwłaszcza wokół wysp Pacyfiku, od powierzchni do ponad 350 metrów, i lubi mętne wody ujść rzek i lagun. Ma najbardziej urozmaiconą dietę ze wszystkich rekinów: ryby, płaszczki, inne rekiny, żółwie morskie, węże morskie, ptaki, delfiny, kałamarnice, a nawet śmieci, kanistry, opony i tablice rejestracyjne, przez które zyskał przydomek śmietnika mórz. Jest jajożyworodny: samica nosi młode od trzynastu do szesnastu miesięcy i rodzi ich od 10 do 80. W statystykach śmiertelnych ataków zajmuje drugie miejsce, za żarłaczem białym, choć takie zdarzenia pozostają bardzo rzadkie. Gatunek jest bliski zagrożenia, poławiany dla płetw, mięsa i oleju z wątroby.
Gdzie i kiedy zobaczyć żarłacza tygrysiego?
W Kostaryce spotkasz go przy Wyspie Kokosowej, w ostatnich latach coraz częściej: osobniki dłuższe niż trzy metry patrolują piaszczysty kanał na Manuelita, na około 30 metrach, i łuk skalny Dos Amigos Grande, zwłaszcza od sierpnia do października, w szczycie pory deszczowej, gdy są tam też ławice głowomłotów i rekiny wielorybie. Zdarza się, że duży żarłacz przypływa skontrolować nocne nurkowanie na Manuelita, za plecami nurków zajętych oglądaniem rekinów rafowych białopłetwych.
Jak nurkować z żarłaczem tygrysim?
Żarłacz tygrysi nie jest z natury agresywny, ale jest ciekawski i sprawdza wszystko, co nowe, powoli, przy kolejnych przepłynięciach, często od tyłu albo od dołu. Żaden operator na Wyspie Kokosowej go nie karmi: spotkania są naturalne, a o bezpieczeństwie decyduje pozycja, blisko dna albo skał, w grupie, przodem do niego, bez gwałtownych ruchów. Zerkaj za siebie, zwłaszcza nocą, nie goń go, nie błyskaj mu fleszem w oczy i wynurzaj się z grupą, jeśli zaczyna się narzucać.
Nasza rada
Przy żarłaczu tygrysim trzymaj się blisko dna albo skał, w grupie, i nigdy nie trać go z oczu: podpływa powoli, często od tyłu albo od dołu, i sprawdza to, czego nie zna. Żadnego karmienia, żadnej pogoni, żadnego flesza w oczy. Jeśli się narzuca, zbierzcie się razem, ustaw się pionowo i wynurzaj się bez pośpiechu, a przewodnik niech zamyka grupę.