Żarłacz błękitny, nazywany też rekinem błękitnym, żyje na otwartym morzu: smukły jak torpeda, ma ciemnoniebieski grzbiet i długie płetwy piersiowe, a od lipca do października krąży pod łodziami na ławicy Condor na Azorach, niecały metr od nurków. To najczęściej odławiany rekin świata, a IUCN uznaje go za gatunek bliski zagrożenia.
Żarłacz błękitny: gdzie spotkać pod wodą?

Ławica Condor
Pico i FaialGłówny okres: od lipca do września: od 5 do 15 na nurkowanie, od 5 do 10 m pod łodzią, od lipca do połowy października

Ławica Princess Alice
Pico i FaialMożna spotkać przez cały rok: w błękicie, wokół liny, od lipca do października
Jak rozpoznać żarłacza błękitnego?
Żarłacz błękitny, nazywany też rekinem błękitnym, to smukły, niemal wrzecionowaty rekin, którego sylwetki nie da się pomylić z żadną inną: długi, stożkowaty pysk, duże okrągłe oczy, a przede wszystkim bardzo długie, wąskie i sierpowato wygięte płetwy piersiowe. Grzbiet jest ciemnoniebieski, prawie indygo, boki jaśniejsze, a brzuch biały: widziany z góry znika w błękicie, widziany od dołu w świetle. Dojrzałe samce mierzą od 1,80 do 2,80 metra, samice od 2,20 do 3,30 metra, a największe osobniki osiągają 3,80 metra. Pływa powoli, długimi łukami, i krąży wokół wszystkiego, co go zaciekawi, łodzi, skrzynki z przynętą czy nurka, podpływając przy każdym okrążeniu trochę bliżej.
Żarłacz błękitny na zdjęciach
Jak żyje żarłacz błękitny?
To najszerzej rozprzestrzeniony rekin świata: żyje we wszystkich morzach umiarkowanych i tropikalnych, między 66° szerokości północnej a 55° południowej, w toni, najczęściej od powierzchni do 350 metrów, i woli wodę o temperaturze od 12 do 20 °C. Je przede wszystkim kałamarnice, potem ryby, od śledzi po tuńczyki, małe rekiny, pelagiczne kraby, a czasem padlinę walenia. Jest wielkim wędrowcem i przemierza oceany: osobnik oznakowany w Kalifornii został złowiony ponownie w Japonii. Samice rodzą od 4 do 135 młodych po dziewięciu do dwunastu miesiącach ciąży. Dojrzałość przychodzi w wieku od czterech do sześciu lat, a żyje około dwudziestu lat.
Gdzie i kiedy zobaczyć żarłacza błękitnego na Azorach?
Azory to miejsce w Europie, gdzie nurkuje się z żarłaczem błękitnym. Na ławicy Condor, podwodnej górze 17 kilometrów od Faial, centra nurkowe z Horty i Madaleny przywabiają go zamkniętą skrzynką z przynętą, bez karmienia. Nurkowie ustawiają się wzdłuż liny łodzi, na głębokości od 5 do 10 metrów, i podczas jednego nurkowania widzą od pięciu do piętnastu żarłaczy błękitnych, prawie wyłącznie samców, od lipca do połowy października, ze szczytem w sierpniu i wrześniu. Pojawia się też w toni na ławicy Princess Alice, w tym samym sezonie. Regionalny kodeks postępowania na Azorach dopuszcza w wodzie najwyżej ośmiu nurków i jednego przewodnika, maksymalnie dziesięć metrów głębokości, i zakazuje karmienia oraz dotykania.
Czy żarłacz błękitny jest zagrożony?
Żarłacz błękitny stanowi od 85 do 90% rekinów i płaszczek przypadkowo łowionych przez taklowce i sieci rybołówstwa dalekomorskiego, a odławia się go też dla mięsa i płetw: około 110 000 ton w 2019 roku. IUCN uznaje go za gatunek bliski zagrożenia w skali świata i krytycznie zagrożony w Morzu Śródziemnym. Jest wpisany do załącznika II CITES, który reguluje handel nim. Na Azorach nigdy nikogo nie zranił podczas nurkowania: patrz, jak podpływa, nie dotykaj go i wyjdź z wody, jeśli któryś osobnik zrobi się natarczywy.
Nasza rada
Trzymaj się pionowo na linie, w parze, na głębokości od 5 do 10 metrów i nigdy nie płyń w jego stronę: to on podpływa i wraca. Oglądaj się za siebie równie często, jak patrzysz przed siebie, bo lubi nadpływać od tyłu. Nie wyciągaj ręki, nie dotykaj go i weź obiektyw szerokokątny zamiast zooma: przepływa w zasięgu kopuły.



