Przejdź do treści
Wybierz język i walutę: PLzł
Ławica lufarów płynie nad dnem ze żwiru i muszli; na pierwszym planie duży osobnik z profilu, zwrócony w prawo: szarozielony grzbiet, srebrzyste boki, żółte oko, duży pysk z wysuniętą dolną szczęką, żółtawe płetwy piersiowe i szeroki, widlasty ogon.

Lufar

Pomatomus saltatrix

Zwierzę

Lufar to błękitny drapieżnik otwartego morza z Azorów, długi na 60 centymetrów, o ostrych zębach, który ławicą atakuje małe ryby. Ma status gatunku narażonego i od czerwca do października pojawia się w prądzie na Ambrósio i Baixa do Sul: patrz, jak przepływa, i nie wchodź mu w drogę.

Lufar: gdzie spotkać pod wodą?

Jak rozpoznać lufara?

Lufar, po angielsku bluefish, jest jedynym przedstawicielem rodziny lufarowatych. Przypomina labraksa: ma proporcjonalne ciało, szare z niebieskozielonym odcieniem na grzbiecie, blednące do bieli na bokach i brzuchu, szeroki, widlasty ogon i kolczastą pierwszą płetwę grzbietową, która, podobnie jak płetwy piersiowe, chowa się w rowku. Wyróżnia go pysk: potężne szczęki, a w każdej z nich jeden rząd równych zębów, ostrych jak brzytwy. Najczęściej mierzy od 30 do 60 centymetrów, maksymalnie 1,30 metra; rekord wędkarski to 14,4 kilograma, ryba złowiona u wybrzeży Hatteras w Karolinie Północnej.

Lufar na zdjęciach

Lufar z profilu na czarnym tle, głową w lewo: opalizujący zielononiebieski grzbiet, który na bokach blednie do srebra, duże oko, wysunięta dolna szczęka, krótka kolczasta pierwsza płetwa grzbietowa, za nią dłuższa druga, i ciemny widlasty ogon.
Zbliżenie otwartego pyska martwego, wysuszonego lufara: w każdej szczęce jeden rząd trójkątnych, ostrych i równych zębów.

Jak żyje lufar?

Żyje w wodach umiarkowanych i subtropikalnych całego świata, w Atlantyku, Oceanie Indyjskim i na południowo-zachodnim Pacyfiku, ale nie na północnym ani wschodnim Pacyfiku: przy wschodnim wybrzeżu Ameryki, w Afryce, w Morzu Śródziemnym, Czarnym i Marmara, w Azji Południowo-Wschodniej i w Australii, gdzie nazywa się go tailor. To ryba pelagiczna, która przemierza szelf kontynentalny od powierzchni do 200 metrów i lubi wzburzone wody plaż z przybojem i skalistych przylądków; wpływa też do ujść rzek i wód słonawych. Żyje w luźnych grupach i wędruje ławicami, zimą do wód ciepłych, latem do chłodniejszych. Szybko pływa i poluje w ławicy na drobne ryby ławicowe, takie jak sardynki, sardele i ostroboki, a także na krewetki i kałamarnice; w szale żerowania atakuje dalej, nawet gdy jest już syty. Jest kanibalem i zjada własne młode. Rozmnaża się wiosną i latem, składając kolejno od 400 000 do 2 milionów jaj.

Gdzie i kiedy zobaczyć lufara na Azorach?

Oba nurkowiska, na których go spotkasz, leżą na Azorach, a lufar trzyma się tam sezonu ryb pelagicznych. Na Ambrósio, u wybrzeży wyspy Santa Maria, ławice przepływają w prądzie głównie od lipca do września, a spotkania są możliwe też w czerwcu i w październiku. Na Baixa do Sul, między Pico a Faial, pływa w ławicy z innymi rybami pelagicznymi od czerwca do października, czasem już od kwietnia i aż do listopada. Zobaczysz go, trzymając się skały przodem do prądu, tam, gdzie wszystko przepływa.

Czy lufar gryzie i czy jest zagrożony?

Lufar potrafi mocno pogryźć wędkarzy, którzy zdejmują go z haczyka, a pływanie lub brodzenie w środku polującej ławicy jest niebezpieczne: w lipcu 2006 roku niedaleko Alicante w Hiszpanii lufar ugryzł siedmioletnią dziewczynkę. Na nurkowaniu ławica przepływa w toni obok skał i nie interesuje się nurkami; trzymaj ręce przy sobie i nie mieszaj się do polowania. IUCN od 2014 roku uznaje ten gatunek za narażony.

Nasza rada

Na Azorach ławica nadpływa z prądem razem z innymi rybami pelagicznymi: złap się skały, trzymaj się grupy i patrz, jak przepływa. Nigdy nie wyciągaj ręki do lufara i nie wpływaj w środek polującej ławicy, bo jego zęby tną jak brzytwa. Największe szanse masz od czerwca do października, w sezonie ryb pelagicznych.

Autorzy zdjęć

Zdjęcia na wolnych licencjach, podpisane nazwiskiem autora; link prowadzi do źródła.