Konger

Jak rozpoznać kongera?

Konger (Conger conger), nazywany też węgorzem morskim, to ryba węgorzokształtna z rodziny kongerowatych i najcięższy węgorz świata. Ciało ma bardzo wydłużone, bez łusek, na grzbiecie od niebieskawoszarego po czarniawe, a pod spodem białe, z linią drobnych białych kropek wzdłuż boku. Głowa jest prawie stożkowata, lekko spłaszczona, a górna szczęka wystaje przed dolną. Stożkowate zęby tworzą na szczękach rzędy. Ma dobrze rozwinięte płetwy piersiowe, nie ma płetw brzusznych, a długie płetwy grzbietowa i odbytowa łączą się z tyłu bez wyraźnej płetwy ogonowej. Dorosłe samce mierzą najczęściej 1 metr, a samice 1,50 metra; największe osobniki osiągają 3 metry i 110 kilogramów. Od mureny odróżnisz go po stożkowatej głowie, płetwach piersiowych i jednolitym ubarwieniu.

Jak żyje konger?

Żyje od Norwegii i Islandii po Senegal, w Morzu Północnym, Śródziemnym i Czarnym, na skalistym i piaszczystym dnie szelfu kontynentalnego, od strefy pływów do 500 metrów i głębiej. Młody trzyma się blisko brzegu, a dorosły schodzi głębiej. Za dnia siedzi w skalnej dziurze albo we wraku, z głową przy wejściu, a nocą wychodzi na łowy. To żarłoczny drapieżnik, który poluje na ryby, głowonogi i skorupiaki i nie gardzi martwymi rybami. Rozmnaża się tylko raz: w wieku od 5 do 15 lat, gdy samiec osiąga około 1,20 metra, a samica 2 metry, jego ciało się przekształca i konger wyrusza na tarło między Azory a Gibraltar, na głębokość 3 000 lub 4 000 metrów. Samica składa tam od 3 do 8 milionów jaj, a po tarle giną obie płcie. Larwy wędrują potem ku wodom przybrzeżnym, gdzie dorastają.

Gdzie i kiedy zobaczyć kongera?

Najlepsze kryjówki ma we wrakach Morza Śródziemnego i jest tam przez cały rok. Na wraku Liban, u wybrzeży Marsylii, zajmuje zakamarki maszynowni i kotłów, a na wraku Rubis w Cavalaire znajdziesz go w otworach kiosku i kadłuba. Na La Gabinière, w Parku Narodowym Port-Cros, dzieli dziury w ścianie z murenami śródziemnomorskimi. Na Azorach, przy wysepkach Madalena u wybrzeży Pico, chowa się w szczelinach tufu wulkanicznego, razem z murenami czarnymi i brązowymi. Szukaj go z latarką: szara głowa u wejścia do dziury, okrągłe oko i ciało, które ledwo widać w cieniu.

Czy konger jest niebezpieczny?

Konger nie atakuje nurków: wypadki zdarzają się niezwykle rzadko i są reakcją na niepokojenie, rękę w jego dziurze, zranienie albo karmienie. Ma jednak potężne szczęki i gryzie głęboko, a rybacy, którzy zdejmują go z haczyka, tracą czasem palec. Przy dużym osobniku, w ciasnym korytarzu wraku, też trzeba zachować dystans. IUCN uznaje kongera za gatunek najmniejszej troski, a we Francji minimalny wymiar ochronny kongera wynosi 60 centymetrów.