Kielec właściwy

Jak rozpoznać kielca właściwego?

Kielec właściwy należy do rodziny prażmowatych, tej samej co dorady i sargusy, ale to drapieżnik sporych rozmiarów: najczęściej 50 centymetrów, maksymalnie metr i 14,3 kilograma. Ciało jest owalne i bocznie spłaszczone, a profil głowy u dorosłych zaokrąglony, u młodych prawie prosty, a u największych lekko wypukły. Ubarwienie zmienia się z wiekiem: u młodych jest szare w czarne plamki na grzbiecie i w górnej części boków, u dojrzałych różowe, a u starych osobników niebieskawoszare, z zanikającymi plamkami. W pysku ma kilka rzędów zębów w kształcie kłów, największych z przodu, z dwoma ostrymi białymi kłami dobrze widocznymi z przodu żuchwy. Płetwa grzbietowa ma 11 kolców.

Jak żyje kielec właściwy?

Żyje w całym Morzu Śródziemnym, aż po zachodnią część Morza Czarnego, oraz w północno-wschodnim Atlantyku od Zatoki Biskajskiej po Mauretanię, łącznie z Wyspami Kanaryjskimi i Maderą. To ryba przydenno-pelagiczna, która trzyma się twardego dna, skał i rumowisk, do 200 metrów, ale najczęściej spotkasz ją od 15 do 50 metrów, blisko brzegu, gdzie poluje nad płyciznami i wzdłuż ścian. Jest aktywnym drapieżnikiem ryb, mięczaków i głowonogów, a młode zjadają zooplankton. Dorosły kielec przez prawie cały rok żyje samotnie i tylko na kilka tygodni wiosną zbiera się w grupy na tarło, od marca do czerwca, głównie w maju. Młode za to żyją w stadach. Dojrzałość osiąga w wieku od 2 do 4 lat. Większość osobników ma stałą płeć, ale obserwowano też hermafrodyty.

Gdzie i kiedy zobaczyć kielca właściwego we Francji?

Na obu naszych nurkowiskach kielca widać przez cały rok, a najlepiej od maja do października. Na La Gabinière, w Parku Narodowym Port-Cros, poluje w prądzie razem z seriolami i lichiami. Na Mérouville, przy wyspach Lavezzi, przepływa, polując nad głazami, razem z lichiami. Spotkanie odbywa się w błękicie, przy krawędzi skały, i trwa krótko: kielec szybko nadpływa, rozgląda się i odpływa.

Czy kielec właściwy jest zagrożony?

Kielec rośnie powoli, jest duży i poszukiwany, więc chętnie łowią go zarówno wędkarze polujący na duże ryby, jak i rybacy włokami dennymi, sznurami haczykowymi, więcierzami, a czasem sieciami trójściennymi. IUCN uznaje go za gatunek narażony: do 2009 roku jego populacja zmniejszyła się o ponad 30% w ciągu trzech pokoleń, czyli 36 lat. Najlepiej zobaczysz go w rezerwatach, w których połowy są zakazane: w Port-Cros i na wyspach Lavezzi.