Przejdź do treści
Wybierz język i walutę: PLzł
Ławica cesji z jaskrawożółtym grzbietem i niebieskimi bokami przemyka nad rafą z koralowców twardych w zielonkawej wodzie

Cesje

Caesionidae

Zwierzę

Cesje to wrzecionowate ryby, często niebiesko-żółte, które tysiącami krążą wzdłuż ścian i zjadają plankton. Są zdobyczą karanksów i rekinów i robią widowisko przez cały rok na Castle Rock i na Batu Bolong, a od października do maja na Richelieu Rock.

Cesje: gdzie spotkać pod wodą?

Jak rozpoznać cesje?

Cesje tworzą grupę Caesionidae, którą nowsze klasyfikacje zaliczają do rodziny lucjanowatych (Lutjanidae). Liczy ona około dwudziestu gatunków w czterech rodzajach, głównie Caesio i Pterocaesio. Ciało mają wydłużone, wrzecionowate i lekko spłaszczone, zakończone głęboko wciętym ogonem o kanciastych końcach, a pysk mały i wysuwany. Największy gatunek osiąga 60 centymetrów, ale większość nie przekracza połowy tej długości. Ich barwy krążą wokół błękitu i żółci, a sama nazwa Caesio pochodzi od łacińskiego caesius, czyli niebieski. Wiele z nich ma czarne znaki na ogonie, a wszystkie mają czarną plamkę u nasady płetwy piersiowej. Gatunki są do siebie podobne, a ich ubarwienie się zmienia, więc pod wodą trudno je odróżnić: na Malediwach nasze opisy mówią o cesjach z żółtym grzbietem.

Cesje na zdjęciach

Cesja z żółtym grzbietem z profilu: wrzecionowate ciało, żółte u góry, jaskrawoniebieskie pośrodku i białe od spodu, żółty, głęboko wcięty ogon i czarna plamka u nasady płetwy piersiowej
Ławica srebrzystoniebieskich cesji płynie w toni pod powierzchnią, z głęboko wciętymi ogonami o ciemnych końcach
Ławica cesji o czerwonobrązowym ciele przeciętym elektrycznie niebieskim pasem płynie nad rafą i piaskiem, z widlastymi ogonami o ciemnym obrzeżu

Jak żyją cesje?

Cesje żyją w Indo-Pacyfiku i w Morzu Czerwonym, wokół raf koralowych i skalistych, od powierzchni do 60 metrów. To ryby dzienne: dzień spędzają w dużych ławicach w toni, często mieszanych z kilku gatunków, jedząc zooplankton, a nocą chowają się w rafie. Tam, gdzie prąd skupia plankton, na pinaklach i cyplach, ich ławice liczą tysiące osobników i przyciągają drapieżniki z rafy. Mają też duże znaczenie dla rybołówstwa na rafach koralowych, a rybacy łowiący tuńczyki używają ich jako przynęty.

Gdzie i kiedy zobaczyć cesje?

Na Komodo, w Indonezji, cesje robią widowisko przez cały rok. Na Castle Rock razem z pokolcami tworzą ściany z tysięcy ryb, które żywią się planktonem wynoszonym przez prąd, a ustniki rafowe krążą wokół półki. Na Batu Bolong tysiącami okrywają ściany razem z anthiasami: to rybna zupa tego nurkowiska. Na Malediwach cesje z żółtym grzbietem przez cały rok otulają zwartymi ławicami główny blok Kuda Rah Thila, gdzie szare rekiny rafowe, tuńczyki psiozębe i karanksy atakują ich ławice. W Tajlandii od października do maja tworzą ściany nad pinaklem Richelieu Rock, widowisko każdego nurkowania, i chmury nad gorgoniami Koh Tachai, a na Elephant Head Rock krążą w ławicach, w które wpadają polujące karanksy niebieskopłetwe, zwłaszcza podczas pierwszego porannego nurkowania. Nasze opisy wspominają o nich także na Chumphon Pinnacle, na Fish Head i na Maaya Thila, na Misali Island i na atolu Mnemba, na Apo Island, na Balicasag Island i na Pescador Island oraz na Cape Kri, Blue Magic i Magic Mountain.

Jakie drapieżniki polują na cesje?

Cesje łączą plankton z wielkimi drapieżnikami: zjadają pierwszy i karmią drugie. Na naszych nurkowiskach widać, jak atakują je karanksy olbrzymie i makrelosze na Chumphon Pinnacle, karanksy niebieskopłetwe na Elephant Head Rock, a szare rekiny rafowe, tuńczyki psiozębe i karanksy olbrzymie na Kuda Rah Thila. Tam, gdzie ławice cesji są gęste, drapieżniki nigdy nie są daleko: to dla nich patrzysz w błękit.

Nasza rada

Ustaw się na krawędzi ściany, przodem do prądu, i pozwól ławicom przypłynąć: właśnie tam zjadają plankton i tam atakują je drapieżniki. Szeroki kąt i trochę dystansu oddadzą ogrom ławicy. Obserwuj też błękit za nimi, bo stamtąd nadpływają karanksy, tuńczyki i rekiny.

Autorzy zdjęć

Zdjęcia na wolnych licencjach, podpisane nazwiskiem autora; link prowadzi do źródła.